Ik stond met mijn kop thee in het kantoor van Rita en zei: “Rita, ik zit met een probleem.”
Rita gaf haar stoel een draai en haar gezicht kwam te voorschijn van achter haar monitor. “Een probleem,” zei ze, “tof.”
Ik stond met mijn kop thee in het kantoor van Rita en zei: “Rita, ik zit met een probleem.”
Rita gaf haar stoel een draai en haar gezicht kwam te voorschijn van achter haar monitor. “Een probleem,” zei ze, “tof.”
Hier nog een filmpje dat ik gemaakt heb tijdens de vernissage van de retrospectieve deze zomer in Moskou van Russisch hedendaags kunstenaar Koelik.
Dit is een performance in Sint-Petersburg (Poesjkinskaja 10) midden jaren negentig, genaamd: “Koelik is een vogel.”
Een sfeerfoto uit het kantoor van een Russische ambtenaar. Op de boekenplank staat een boek, met uitvinder Kalashnikov en zijn geesteskind op de omslag en de woorden: “Kalashnikov, dat is vrede.”
Op de boekenplank staan ook nog het verzamelde werk van Turkmenbasji en een salontafelboek over het Baïkalmeer.
Het design van mijn site, een skin voor het Sandbox thema van Wordpress, licht geïnspireerd op tumblelogs, kan nu door iedereen worden gedownload op deze speciale pagina.
Binnenkort maak ik er ook een afzonderlijk Wordpress thema van.
Dag 1
Heb daarnet voor 3,5 grivna in de krantenkiosk een Chinese kubus van Rubik gekocht.
Probeer hem al een hele dag op te lossen. Heb verschilende methodes geprobeerd: eerst één kant van één kleur; daarna een kruisvorm op alle zijden, daarna beginnen in één van de hoeken,…
Telkens mislukken mijn pogingen.
Ik ga op het internet zoeken naar een oplossing.
Bekijk op mijn flickr een reeks kiekjes van mijn recente strandvakantie in Sebastopol, parel van de Zwarte Zee.
Bovenstaande foto staat goed als wallpaper op je desktop. Ik ben daar goed in, in het fotograferen van behang en andere tweedimensionale objecten.
Niet alleen Poetin is de grootste democraat tussen alle democraten, ook in Tatarstan is de President een groot democraat. Zie hoe graag ze hem zien!
Vorig jaar dacht ik eraan om mijn wagen te verkopen en er iets moderner voor in de plaats te kopen. Ik reed met mijn vrouw naar een dealer aan de MKAD, de grote ringweg rond Moskou. Aan de telefoon had een meisje 1500 euro overnameprijs beloofd voor mijn gele Lada. Dat zagen we wel zitten.
Wij arriveerden bij de dealer. Eén van de verkopers zei ons dat er eerst een expert de waarde van onze wagen zou bepalen.
‘Goed,’ zei ik en parkeerde de wagen op de plek waar de expert zijn ding deed.
De expert was een jonge kerel in een goedkoop kostuum met een zonnebril op. Hij liep vluchtig rond de wagen, legde zijn vinger op de roestplekken.
‘Wat is het bouwjaar? 1989?’ vroeg hij.
‘1999,’ antwoordde ik.
‘Waarom is hij geel?’ vroeg hij.
‘Ik heb hem laten herschilderen na een ongeval. Eerst was hij zilverkleurig.’
‘Geel was in 1989 de fabriekskleur. Nu gaat iedereen denken dat je auto van 1989 is. Dat haalt de prijs naar beneden.’
Toen ik de kapoot open wilde doen, zei hij dat dat niet nodig was.
‘Honderdvijftig dollar geef ik voor je auto, geen cent meer,’ zei de expert.
‘Hoezo?’ vroeg ik.
‘Die bak is enkel goed om watermeloenen in te vervoeren.’
We reden beledigd weg. Op mijn kilometerteller stond 60.000 kilometer. Daarvan ga ik er 100.000 van maken. Uit wraak.
Ben twee dagen geleden naar een tentoonstelling geweest van een moderne kunstenaar. Het waren voornamelijk videoperformances waarop de kunstenaar naakt en blaffend als een hond de mensen op straat lastig valt, naakt uit het venster springt. Er lagen matrassen in de zaal en de zaal was donker en we keken naar de filmpjes. Het was interessant en ik was jaloers dat ik zo een dingen niet deed maar werk als een secretaris.
Ook heb ik gelezen over Sjalamov die honderd jaar geleden geboren werd en ooit het volgende zei over de toekomstige schrijvers (bij benadering): de schrijvers van de toekomst zijn professionelen met zin voor schrijven, mensen die ergens heel erg in gespecialiseerd zijn en daarover kond doen. Huidige schrijvers, die overal een klein beetje van weten en daarover schrijven, en waarvan schrijven dus de hoofdtaak is, zijn ten dode opgeschreven.
Dat is natuurlijk een persoonlijke opinie. Maar wel een persoonlijke opinie van een schrijver van wiens werk ik heel erg houd. Wat betekent dit voor mij concreet? Dat ik moet gaan schrijven over het leven van een klerk?
Sjalamov schreef over het leven van gevangenen in de Goelag (hij heeft er 17 jaar in doorgebracht) wat natuurlijk meer dramatisch materiaal is dan het slijpen van potloden.
Voor hen die geduld hebben uitgeoefend een verhaaltje:
Sushi’s
‘Jezelf aan het bewonderen?’ vroeg Dasja aan Vladimir Alexandrovitsj.
‘Bewonderen? Ik ben een wandelend lijk!’ antwoordde Vladimir Alexandrovitsj.
Vladimir Alexandrovitsj keek uit één van de vensters van zijn villa op de Roebljovo-Oespenskoje Sjosse en nipte aan een glas met Lagavulin.
‘Ik ben oud en overbodig als een …, nou ja, je weet wel, ik ben vandaag niet in de stemming voor associaties en ik ben ook niet zo welbespraakt als Oleg Dmitrievitsj daarnet op de partijvergadering,’ zuchtte Vladimir Alexandrovitsj.
‘Ben je daar weer met je Oleg Dmitrievitsj,’ zei Darja.

Ziehier met wat voor een overtuiging deze burgemeester van een Russische provinciestad (desgevallend Rjazan) kijkt naar de jaarlijkse State of the Union van Vladimir Poetin.
Op deze toespraak zijn enkel hoger geplaatste ambtenaren (ambtenaren worden geplaatst) uitgenodigd. Maar burgemeesters met een plasmapaneel in hun kabinet en een televisieantenne kunnen deze gebeurtenis met minstens evenveel comfort aanschouwen.
“Litvinenko gaf mij een exemplaar van het boek van Evgenii Grisjkovets “Het overhemd” en zei dat we nu, zoals in spionagefilms, geheime codes moesten gebruiken, de tekst moesten coderen volgens de nummers van de bladzijden, paragrafen en lijnen.” (uit officiële verklaring van Lugovoi, beschuldigd van moord op Litvinenko.)
Tof boekje dat ze hebben gekozen voor de conspiratie.
“Met betrekking op de strategie van industriële ontwikkeling van het bedrijf.”
Daarnet gehoord aan de voetgangersondergang toen ik twee mannen kruiste, allebei in hemd en das.
Dat is waarschijnlijk het gevolg van de hoogconjunctuur en een buitengewone interesse van buitenlandse investeerders (uit op een snelle duit) in de Russische economie.