In het kader van mijn herintegratie in de Belgische samenleving - een lastig verlopend proces - ben ik alfabetisch alle Nederlandstalige schrijvers beginnen lezen. Ik heb net “Een tuin in de zee” van Kader Abdollah uit en ging eergisteren naar de bibliotheek om het volgende boek te halen. Spijtiggenoeg bleek Abdollah niet de eerste te [...]
Sergej en de zak
Hieronder post ik de volledige tekst van elk min of meer afgewerkt hoofdstuk. Ondertussen zijn dat er twee, maar het moeten er vierendertig worden, als ik mijn eigen mag geloven. Ik twijfel natuurlijk aan mijn persoonlijke volharding, dus de toekomst zal uitwijzen hoever ik geraak.
Het einde van hoofdstuk twee heb ik trouwens enigszins aangepast in [...]
Maar nu was Sergejs boekje voltooid. De laatste bladzijden waren intensief geweest. Sergej was totaal opgegaan in het schrijfproces omdat hij er vlugger van af wilde zijn en hierdoor was hij afgeleid van zijn hoofdactiviteit, het bewaken van het magazijn van de vodkafabriek.
Ondanks de beveiliging en voorzorgsmaatregelen was er niets dat had kunnen beletten [...]
Het verhaal dat Sergej had bedacht zat als volgt in elkaar: majoor Zakvaskin moest op zijn eentje wraak nemen voor de systematische uitroeing van het Russische volk, een misdaad die tegen 2050 zo goed als voltrokken was. Een groepje cynische vetpotten had de bevolking gereduceerd tot zestig miljoen, net voldoende om de olie-, gasvelden en [...]
Op de titel was hij gekomen na een grondige studie van de planken in de boekenwinkels, de tafels van de marktkramers en de vitrines van de stationskiosken, die allen volstonden met detectives die verkochten als hete broodjes. Bovendien waren ze zo erbarmelijk geschreven dat Sergej dat clubje amateurschrijvers zeker een poepje zou doen ruiken.
Na lang wikken en wegen besloot hij munt te slaan uit zijn diploma filologie, dat vodje waar hij de laatste vijftien jaar enkel zijn achterwerk mee had kunnen afvegen. Zijn jarenlange ervaring als bibliothecaris garandeerde hem immers enkel een plaatsje achter de lopende band, als straatveger of handlanger op een bouwwerf. Een dergelijke carrièrespong zag [...]
Sergej was al een tijd geleden op het idee gekomen om een roman te schrijven. Nog als werkloze pijnigde hij dagenlang zijn hersenen over een raadsel dat al ettelijke generaties nietsnutten had bezig gehouden: hoe kan een mens rijk worden zonder zijn gat op te lichten?
In één lange doorrookte adem pende Sergej het bittere verhaal neer van Pjotr Alexejevitsj Zakvaskin, ontslagen majoor van de Russische oproerpolitie. Het verhaal speelde zich af in het jaar 2050, in een gedecimeerd Rusland dat bestuurd werd door een kloon.
En toen was Sergej zijn boekje beginnen schrijven. Het was een misdaadroman met vele sappige details. Om zich af te reageren. Hij merkte dat hij zich beter voelde nadat hij op het zwartwitteeveetje naar het nieuws had gekeken en aan het schrijven ging en één van de vele corrupte politici, hiellikkende ambtenaren of zielloze oligarchen [...]
Sergej was in dit hok beland nadat zijn vrouw hem aan de deur had gezet omdat hij lui was en ongemotiveerd: drie jaar na zijn ontslag had hij nog altijd geen werk gevonden. Zijn vrouw diende alleen het hele huishouden op haar schouders te torsen. Aan het einde van haar zinnen had ze Sergej met [...]