Hieronder post ik de volledige tekst van elk min of meer afgewerkt hoofdstuk. Ondertussen zijn dat er twee, maar het moeten er vierendertig worden, als ik mijn eigen mag geloven. Ik twijfel natuurlijk aan mijn persoonlijke volharding, dus de toekomst zal uitwijzen hoever ik geraak.
Het einde van hoofdstuk twee heb ik trouwens enigszins aangepast in [...]
Category Archives: Sergej en de zak
Sergej en de zak met geld
Toorts
Maar nu was Sergejs boekje voltooid. De laatste bladzijden waren intensief geweest. Sergej was totaal opgegaan in het schrijfproces omdat hij er vlugger van af wilde zijn en hierdoor was hij afgeleid van zijn hoofdactiviteit, het bewaken van het magazijn van de vodkafabriek.
Ondanks de beveiliging en voorzorgsmaatregelen was er niets dat had kunnen beletten [...]
Over Zakvaskin
Het verhaal dat Sergej had bedacht zat als volgt in elkaar: majoor Zakvaskin moest op zijn eentje wraak nemen voor de systematische uitroeing van het Russische volk, een misdaad die tegen 2050 zo goed als voltrokken was. Een groepje cynische vetpotten had de bevolking gereduceerd tot zestig miljoen, net voldoende om de olie-, gasvelden en [...]
Poepje
Op de titel was hij gekomen na een grondige studie van de planken in de boekenwinkels, de tafels van de marktkramers en de vitrines van de stationskiosken, die allen volstonden met detectives die verkochten als hete broodjes. Bovendien waren ze zo erbarmelijk geschreven dat Sergej dat clubje amateurschrijvers zeker een poepje zou doen ruiken.
Kop
Na lang wikken en wegen besloot hij munt te slaan uit zijn diploma filologie, dat vodje waar hij de laatste vijftien jaar enkel zijn achterwerk mee had kunnen afvegen. Zijn jarenlange ervaring als bibliothecaris garandeerde hem immers enkel een plaatsje achter de lopende band, als straatveger of handlanger op een bouwwerf. Een dergelijke carrirespong zag [...]
Rijk
Sergej was al een tijd geleden op het idee gekomen om een roman te schrijven. Nog als werkloze pijnigde hij dagenlang zijn hersenen over een raadsel dat al ettelijke generaties nietsnutten had bezig gehouden: hoe kan een mens rijk worden zonder zijn gat op te lichten?
Kloon
In één lange doorrookte adem pende Sergej het bittere verhaal neer van Pjotr Alexejevitsj Zakvaskin, ontslagen majoor van de Russische oproerpolitie. Het verhaal speelde zich af in het jaar 2050, in een gedecimeerd Rusland dat bestuurd werd door een kloon.
Wreker
En toen was Sergej zijn boekje beginnen schrijven. Het was een misdaadroman met vele sappige details. Om zich af te reageren. Hij merkte dat hij zich beter voelde nadat hij op het zwartwitteeveetje naar het nieuws had gekeken en aan het schrijven ging en n van de vele corrupte politici, hiellikkende ambtenaren of zielloze oligarchen [...]
Nachtwaker
Sergej was in dit hok beland nadat zijn vrouw hem aan de deur had gezet omdat hij lui was en ongemotiveerd: drie jaar na zijn ontslag had hij nog altijd geen werk gevonden. Zijn vrouw diende alleen het hele huishouden op haar schouders te torsen. Aan het einde van haar zinnen had ze Sergej met [...]
Ommegang
Tijdens het schrijven pauzeerde Sergej elk uurtje voor een ommegang met zaklamp langs het administratieve gebouw, een saaie witgeverfde betonnen kubus. ’s Nachts brandde af en toe licht in het kabinet van de directeur, wiens twee witte mercedessen dan op de koer stonden geparkeerd. Eens het gebouw voorbij liep hij verder langs de omheining uit [...]
Hond
Sergej had zijn boek geschreven zittend op een doorgelegen matras, diep gebukt over een houten kist onder het licht van een gloeilamp, sigaretten rokend en nippend van lauwe groene thee. Tijdens het schrijven luisterde hij met een half oor naar het geblaf van de waakhond die in de koer aan de ketting lag. Sergej was [...]
Hok
“Een vette punt!” riep Sergej uit en hij zette een streep onder de laatste bladzijde van het twintigste gelijnde schoolschriftje met groene omslag dat hij de voorbije zes maanden had volgepend. Hij had de creatieve daad voltrokken in een stinkend hok, opgetrokken uit golf- en spaanderplaat, houten latten en rollen bitum. Het hok stond aan [...]
Vierenveertig
Nu lagen de pakjes op het asfalt en Sergej peuterde een zestien ampre zekering uit het pakje. Nog even en zijn auto was weer rijdensklaar en de staart wagens achter hem kon opgelucht zijn rit vervolgen. Mazdamakker was echter niet bij de pakken blijven zitten terwijl Sergej rommelde in de kofferbak. Sergej had tijdens de [...]
Banja
Het duurde een tijdje eer Sergej genoeg drukwerk de straat op had gekieperd om aan de zekeringen te kunnen. De bundels, negenenzeventig kopien van zijn manuscript, had hij twee weken geleden afgehaald bij de drukker. Het waren er eerst honderd. Eenentwintig stuks had hij afgeleverd bij het lijstje met uitgeverijen van in de gele gids. [...]
Papier
“Even geduld,” zei Sergej aan de zonnebril in de Mazda en toonde hem tussen duim en wijsvinger een zwart plastic kogeltje met blinkende loden topjes, een zekering van acht ampre die voor zijn ventilator te licht was gebleken.
Sergej had het euvel snel gedectecteerd. Als je lang met een Lada rijdt ken je zijn zwakke plekken.
“Even [...]