Vandaag zijn we gaan wandelen in Heule. Dat is hier door het park rechtdoor. We belandden vrijwel meteen in de verkavelingen. Nieuw- en oudbouw. Op een uur tijd zijn we geen levende ziel tegengekomen. Het was alsof we in de film The Road terecht waren gekomen, die film met Viggo Mortensen die met zijn zoontje ronddwaalt in een uitgestorven wereld, omringd door kannibalen. Toen we op een paadje liepen tussen twee hagen door en een stuk wortel zagen liggen, kon ik alleen maar denken aan Blue Velvet en Kyle MacLachlan die een oor vindt. Deze associatie zal wel verband houden met de dood van Dennis Hopper. Dat heb ik vandaag op het nieuws gezien.
Verkavelingen zijn het materiaal voor zombiefilms. Het hoofdpersonage is een of ander middenkader met een Audi of een Mercedes (in de nieuwbouw in aanbouw rijden ze allemaal met dure Duitse wagens, ondanks de kleine woningen), heeft een huisje opgetrokken in rustieke baksteen en een lening tot zijn 60 jaar. Hij heeft een vrouw, twee kinderen en een hond en hij merkt hoe zijn ledematen beginnen rotten en hoe hij een stank begint te verspreiden. Of zoiets.
2 Reacties
Ai, vijf stukjes in 2010. Het bloggen is nog niet dood maar het ruikt bedenkelijk. Moest even aan je denken toen ik het gelinkte artikel in de NYT aantrof. Wellicht een ideetje? If all else fails become a Lada racer?
Ja het wordt allemaal een beetje zielig. Maar zo dramatisch is het nu ook weer niet.