Hoop is voor lulletjes

Mijn verslaving aan House M.D. heeft me aan een einde geholpen voor een verhaal waarmee ik vast zat. De verlichting kwam vanmorgen, nadat ik gisteravond de aflevering had bekeken die ik zondag had opgenomen. Onderwerp van de aflevering in kwestie: dokter House ontvoert de hoofdacteur van zijn favoriete ziekenhuissoap, omdat hij vermoedt dat die lijdt aan een hersentumor (uiteindelijk blijkt hij allergisch te zijn aan kinine). De acteur lijdt ook aan een depressie. Hij vertelt steeds dat hij iets zinvols wilt doen met zijn leven. House zegt dat hij dat dan maar moet doen, waarop de acteur antwoordt dat dit niet zo gemakkelijk is. ‘Jij bent één van die types met faalangst,’ zegt Dokter House. ‘Je bent bang dat je plannen mislukken. Daarom klamp je je vast aan de hoop. Maar weet je wat? Hoop is voor lulletjes.’

→ Andere postjes, mogelijk van interesse: Thee, Eerste strofe van derde liedje, links for 2006-11-25, Gonzacid, Sushi's, ...

Eén Reactie

walter:

Ik ben ook verslaafd geweest aan House (en andere series), maar ik heb er nog nooit literair voordeel uit weten te halen.

Reageer

Uw email wordt nooit verspreid. Benodigde velden zijn aangeduid met *

*
*

Current day month ye@r *