Ben twee dagen geleden naar een tentoonstelling geweest van een moderne kunstenaar. Het waren voornamelijk videoperformances waarop de kunstenaar naakt en blaffend als een hond de mensen op straat lastig valt, naakt uit het venster springt. Er lagen matrassen in de zaal en de zaal was donker en we keken naar de filmpjes. Het was interessant en ik was jaloers dat ik zo een dingen niet deed maar werk als een secretaris.
Ook heb ik gelezen over Sjalamov die honderd jaar geleden geboren werd en ooit het volgende zei over de toekomstige schrijvers (bij benadering): de schrijvers van de toekomst zijn professionelen met zin voor schrijven, mensen die ergens heel erg in gespecialiseerd zijn en daarover kond doen. Huidige schrijvers, die overal een klein beetje van weten en daarover schrijven, en waarvan schrijven dus de hoofdtaak is, zijn ten dode opgeschreven.
Dat is natuurlijk een persoonlijke opinie. Maar wel een persoonlijke opinie van een schrijver van wiens werk ik heel erg houd. Wat betekent dit voor mij concreet? Dat ik moet gaan schrijven over het leven van een klerk?
Sjalamov schreef over het leven van gevangenen in de Goelag (hij heeft er 17 jaar in doorgebracht) wat natuurlijk meer dramatisch materiaal is dan het slijpen van potloden.
7 Reacties
Jij moet gaan schrijven over het leven van een klerk, uitstekend idee.
Klerken zoals Franz Kafka hebben meer moois geschreven dan beroepsbelletristen als Mulisch of Dickens. Je moet iets hebben om over te schrijven immers? Er zijn meerdere auteurs wiens kwaliteiten als schrijver aanzienlijk gedaald zijn sinds ze de day-job aan de wilgen hingen.
En wat met de sex, het geweld en de sigaretten?
Een rukkende, kettingrokende klerk die de hand legt aan zichzelf?
Dat wordt een onverbiddelijke bestseller, let maar op. Iedere uitgever komt klaar op een dergelijke synopsis.
Okee, dan begin ik eraan.
En, vordert het al?
Ik ben aan drie andere dingen bezig.
Reageer