Richard Osinga heeft me anderhalve maand geleden gevraagd een verhaaltje te schrijven. Daar ben ik nu mee bezig.
Het is de eerste keer dat iemand me vraagt om iets te schrijven, dus ben ik blij. Ik besloot er aan te beginnen vanaf ik mijn vorige verhaaltje af had. Ik ben er dus deze week aan begonnen.
Richard vroeg me echter twee weken geleden al waar ik nu bleef met mijn materiaal.
Richard, bij deze: wacht op mij! Alstublieft!
Ik ben niet van de snelste en ook niet van de meest productieve. Waarvoor mijn excuses.
Ik heb ooit het volgende gelezen in een interview. Onlangs sprong het me weer te binnen. Condoleezza Rice speelde in haar kindertijd zeer goed piano. Ze was ook zeer goed in kremlinologie. Op een bepaald moment moest ze een professionele keuze maken. Piano liet ze vallen omdat ze niet goed genoeg was om de beste te worden. Voor kremlinologie schatte ze haar kansen beter in.
En zie het resultaat. Ik bewonder mensen die weten wat ze willen en recht op hun doel afgaan. Ik ben meer iemand die aanmoddert. Misschien is dat wel mijn roeping.
Eén Reactie
Ik heb ook mijn roeping ontdekt. Ik ben een geboren buurvrouw.
Eén Trackback
[...] Hieronder mijn nieuwe verhaaltje. Het verhaaltje dat ik voor Richard heb geschreven (zie postje van vroeger). [...]