De tekst is af en het liedje is klaar. Nu moet ik het alleen nog maar opnemen:
Ik denk aan een ontsnapping als een Harry Houdini
liggend op de bodem van een zwembad.
Zich bevrijdend uit een ketting met een ruk van zijn spieren
en dan een sprong naar de vrijheid. Onbelemmerd.Ik wil naar Mars!
Bij de groene ventjes.
Ik wil naar Mars!
Ver van alles.Als een volbloed escapist wil ik steeds mijn koffers pakken
en vluchten met mijn staart tussen de benen.
Halsoverkop uit deze stad met haar zielige maniakken
op weg om nieuwe paden plat te treden.REFREIN
Maar waar kan ik naar toe? Rondom mij alleen asfalt,
shoppingcenters, wegen, wagens en beton!
Wachten tot er weer eens een regering valt?
Of op de explosie van een kernbom?REFREIN
Verhuizen naar een dorpje aan een stil riviertje.
Luisteren hoe ’s avonds de kikkers kwaken.
Maar hoe lang voordat een wolk die radioactief is
aan deze droom een eind zal maken?REFREIN
3 Reacties
ijzersterke eerste en tweede strofe, is mijn bescheiden mening. het refrein daarentegen doet mij veels te veels terugdenken aan `belgie` van het goede doel en u hebt daar in het verre rusland misschien niets van mee gekregen maar de gemiddelde vlaming die denkt nu aan tom barman en koen wauters terwijl de koude rillingen hem over de rug lopen.
Ik deel uw bezorgdheid. Toch moet ik dat ding eerst opnemen en dan nog een paar liedjes schrijven. En achteraf eens nadenken over het resultaat. Dat zijn voorlopig mijn plannen.
Heb net als Ivo onmiddellijk dezelfde associatie. Maar jouw lied is veel donkerder, en je muzikale interpretatie vast ook veel minder olijk dan die van hoe heten ze ook alweer. Een paar weken geleden had ik voorgesteld om Mars te vervangen voor Fuji, maar die vlieger gaat ook niet meer op…