Ik en mijn Lada

Hier de eerste strofe van mijn derde liedje:

Ik denk aan een ontsnapping als een Harry Houdini,
liggend op de bodem van een zwembad.
Zich bevrijdend uit een ketting met behulp van zijn spieren,
en dan een sprong naar de vrijheid, onbelemmerd.

De rest is nog niet klaar.

Nogal escapistisch, die liedjes van mij. Dat lijkt me een rode draad te worden.

Ik zit een beetje achter op mijn deadline (maar zo hoort dat met deadlines, nietwaar?) omdat ik afwilde van het gejammer.

Dat heb ik ondertussen opgegeven.