Richard is aan het marketen geslagen van zijn nieuwe boek. Lees het helemaal gratis! Het gaat over voetbal.
Morgen ga ik voor het eerst van mijn leven werken. De gedachte maakt me blij. Mijn dagen in Amsterdam zijn leeg. Ik slenter door de straten. Als ik rondloop voelt het alsof ik onzichtbaar ben. Niemand kijkt me aan, iedereen loopt door, stug voor zich uitkijkend, ook de vrouwen. Ik kan de hele dag ronddwalen zonder dat ik met iemand spreek, zonder dat ik contact maak.
Alles wat ik doe is wachten tot het zondag is en ik weer kan voetballen. Ik ben blij dat het seizoen is begonnen. Ik heb lang moeten wachten. Lange weken van lege velden. Zolang de zon scheen, werd er niet gespeeld bij de clubs, alleen in de parken en op de pleintjes. Ik liep van park naar park, voetbalde met Marokkanen, Turken en Afrikanen uit Nederland. Ik wilde fit zijn voor het seizoen begon, maar hoeveel ik ook voetbalde, ik kon mijn dagen er niet mee vullen, ze bleven leeg.
Leegte is niet goed. Als ik niets te doen heb, ga ik me afvragen waarom ik hier ben. Soms denk ik dat ik liever thuis zou willen zijn, bij Dioudi, bij mijn vrienden, bij Jojo. Maar ik begrijp dat dat niet kan. Ik moet respect hebben voor mijn schoonvader. Het is beter dat ik hier ben.