En toen was Sergej zijn boekje beginnen schrijven. Het was een misdaadroman met vele sappige details. Om zich af te reageren. Hij merkte dat hij zich beter voelde nadat hij op het zwartwitteeveetje naar het nieuws had gekeken en aan het schrijven ging en één van de vele corrupte politici, hiellikkende ambtenaren of zielloze oligarchen een kopje kleiner liet maken door een wreker uit het volk.
Zijn depressie werd er dan enkele grammen lichter op. Hij voelde zich even niet meer de mislukkeling die de bal gemist had.
De wreker was een gewezen politieman, naar alle canons van het genre.
Wie kan er nu meer recht hebben op vergelding dan iemand die tevergeefs volgens de regels probeerde te werken?