Ik en mijn Lada

Het duurde een tijdje eer Sergej genoeg drukwerk de straat op had gekieperd om aan de zekeringen te kunnen. De bundels, negenenzeventig kopieën van zijn manuscript, had hij twee weken geleden afgehaald bij de drukker. Het waren er eerst honderd. Eenentwintig stuks had hij afgeleverd bij het lijstje met uitgeverijen van in de gele gids. De rest zou hij verdelen onder vrienden, kennissen en klanten of gebruiken als onderleggertjes, servetten, notapapier, vliegertjes of bootjes. Hij had er immers teveel besteld. Maar dat deed er niet toe: Sergejs beste vriend Volodja had voor de oplage betaald. Volodja had hem het geld in zijn hemdzak gestopt tijdens hun wekelijkse bezoek aan de banja, nadat Sergej hem in de kleedkamer het eerste hoofdstuk van zijn roman had voorgelezen.