“Even geduld,” zei Sergej aan de zonnebril in de Mazda en toonde hem tussen duim en wijsvinger een zwart plastic kogeltje met blinkende loden topjes, een zekering van acht ampère die voor zijn ventilator te licht was gebleken.
Sergej had het euvel snel gedectecteerd. Als je lang met een Lada rijdt ken je zijn zwakke plekken.
“Even een nieuwe boven halen!” riep Sergej en hij zwaaide zijn koffer open, die tot boven gevuld was met stapels aan elkaar geniet papier. “De wraak van Zakvaskin” stond er op de voorpagina geschreven van elk bundeltje dat Sergej de straat op kwakte. De zekeringen slingerden rond ergens onderaan, naast de startkabels, de jerrycan, de gevarendriehoek, het apotheekje, allerlei bouten, stukjes koord, zwarte vodden, een plastic zeil en een steen die zijn auto moest beletten weg te bollen op scherpe hellingen.