Tja. Toch een briljante ingeving van me, om onder het pseudoniem “Richard Osinga” te gaan publiceren, of nom de plume, zoals hij dat “zelf” noemt. En dan dat verhaal over jongste ex-diplomaat in de Nederlandse dienst - waar haal ik het vandaan.
Ik heb het wel eens betreurd dat ik Joost niet heb verzonnen maar dat hij zomaar bestond.
Het is wel een schokkende ervaring om nu in het commentaarveld van een Belgisch-Russische blog te ontdekken dat hij het is die mij verzonnen heeft. Het zal even duren voor ik ervan bijgekomen ben.
Tenslotte: ah, Klaus, toe, vertel me hoe het zit met God en de Literatuur.
Dit weblog is wel de plek van de onthullingen. Eerst besta ik niet, nu is mijn passie zinloos en blijk ik ten onrechte van mijn geloof gevallen te zijn - iets wat mij me indertijd heel wat meer moeite heeft gekost dan de term vallen doet vermoeden.
IK ga me nu bezinnen over hoe het nu verder moet met mij.
Dit is de website van Nicolas Severyns, alias Klaus Gena. Ik heb tien jaar in Moskou gewoond en reed toen met een Lada. Nu is dat voorbij en woon ik gewoontjes in Kortrijk. →
18 Reacties
De bovenste doet me denken aan een keukenwant.
Je bent volledig autarkisch aan het worden, hè? Nu ook al zelf de commentaren voor je rekening.
Mooi nieuw logootje trouwens.
Als een ander het niet doet, dan doe ik het zelf.
Zoals huisvrouwen die tegen de keukenmuren praten.
Ik dacht trouwens lange tijd dat Richard Osinga zelf commentaren maakte op zijn site onder de schuilnaam Joost Brummelkamp.
Ik dacht: “Zo een familienaam kan alleen maar een schrijver verzinnen.”
Zoals steeds is de realiteit de fantasie een stapje voor.
Tja. Toch een briljante ingeving van me, om onder het pseudoniem “Richard Osinga” te gaan publiceren, of nom de plume, zoals hij dat “zelf” noemt. En dan dat verhaal over jongste ex-diplomaat in de Nederlandse dienst - waar haal ik het vandaan.
Ja. Daar heb je me een personage van jewelste gecreëerd.
Over mystificatie gesproken.
Deze is ook leuk.
“Joost weer zeker.”
En dat zegt zijn vrouw dan weer tegen hém, begrijp je? Eindeloos.
Ja, spijtig dat je de comments hebt gesloten op je site, Joost/Richard!
Anders had ik je dat wel even verteld, waarom mensen schrijven, en waar literatuur op slaat, en of God nu al dan niet bestaat.
Maar ja, de comments zijn gesloten, en dus zeg ik lekker niks.
Op mijn andere blog kun je nochtans nog steeds terecht!
Ik heb het wel eens betreurd dat ik Joost niet heb verzonnen maar dat hij zomaar bestond.
Het is wel een schokkende ervaring om nu in het commentaarveld van een Belgisch-Russische blog te ontdekken dat hij het is die mij verzonnen heeft. Het zal even duren voor ik ervan bijgekomen ben.
Tenslotte: ah, Klaus, toe, vertel me hoe het zit met God en de Literatuur.
Goh Klaus, zo krijg je nog eens een bezoeker op je blog…
Ja, bezoekers komen altijd van pas…
Vooral wanneer ze sporen achterlaten.
Ach, dan laat ik ook maar weer eens een spoor achter om te laten weten dat ik hier nog regelmatig langskom.
Mooi trouwens, Hemingway.
@Richard:
1. God bestaat.
2. Literatuur slaat nergens op.
Hé, Klaus, wat een frisse heldere inzichten. Zeker voor een tobber zoals jij jezelf schetst.
Dit weblog is wel de plek van de onthullingen. Eerst besta ik niet, nu is mijn passie zinloos en blijk ik ten onrechte van mijn geloof gevallen te zijn - iets wat mij me indertijd heel wat meer moeite heeft gekost dan de term vallen doet vermoeden.
IK ga me nu bezinnen over hoe het nu verder moet met mij.
Ik zou dat allemaal niet te ernstig opvatten.