“In a beautiful piece of writing, the writer of the Preface gives the principal reason to read Maslov’s graphic novel: “I think of the words of T.E. Lawrence, that ‘the only books worth anything are those where the author would have died had he not been able to write them.’ His is one of those, and that suffices for a life.”
——VOICI
Moskou is een stad waar je moeilijk kennis maakt met mensen. Zeker wanneer je hier niet bent geboren of naar school gegaan. Ik spreek niet over kennissen. Kennissen genoeg. Op al die jaren dat ik hier woon ben ik echter maar één iemand tegengekomen waar ik een echte band mee voel. Dat is Nikolaï Maslov.
Niet dat we elkaar vaak ontmoeten. Een tweetal keer per jaar komt hij langs bij mij op het werk en gaan we een hapje eten in één van de cafeetjes in de buurt van metro Arbatskaja. De laatste twee keren was dat het Georgische café rechtover het gebouw van Itar-Tass. We bestellen dan soep, sjasjliks, chatsjapoeri’s en verse kruiden. We praten met elkaar gedurende een uur met het fanatisme van terroristen.
Al die jaren droomde hij maar van één ding: dat zijn boek eindelijk zou worden uitgegeven.
Deze nacht heb ik het gelezen, en ik moest er van huilen (ik ben natuurlijk in een herfststemming).
Bestel het hier (engels, vanaf februari) en hier (amazon, engels) of hier (frans, reeds verschenen). Een illustratie.
Mijn vader heeft heel zijn leven schakelaars en stopcontacten aan de man gebracht. Tot dergelijke zelfopoffering ben ik niet in staat. Maar voor dit boek maak ik reclame. En ik zou ook willen vragen aan iedereen die dit boek leest om hetzelfde te doen. God zal u belonen.
