Een woord dat niet bestaat volgens alle Russische woordenboeken die ik heb onderzocht: barsetka, een leren tasje dat aan je pols bungelt en dat net groot genoeg is om autosleutels, gsm, paspoort en een pakje sigaretten in te bewaren.
Het wordt gedragen door echte Russische mannen, voornamelijk autobestuurders, of ze nu rijden met een Lada of een Mercedes. Het dragen van een barsetka is niet klassegebonden. Het heeft ook niets verwijfds, wat je eigenlijk zou denken bij het zien van een man met een tasje aan zijn pols.
Het zijn de Russen die zich als Italianen willen voordoen, in het kader van de patriarchale machocultuur die beide volkeren delen. De gouden ankerkettingen die net niet van de pols glijden, de grote kruisen die aan de nek hangen. Een combinatie van hiphopnegers en Siciliaanse macho’s.
Vandaar ook het woord Barsetotsjnik. Dat is een officiële (gevonden op de website van de Russische politie) term voor iemand die tassen uit wagens steelt.
Ik heb ooit eens een Barsetotsjnik aan het werk gezien. Voor mij stond een Volkswagen Passat (tweedehands, met Walibi of Efteling sticker op de achterruit en reclame voor een Belgische garage op het kofferdeksel) in de file, en op de trottoir stapte een man. Een klein gespierd ventje. Eens op gelijke hoogte met de Passat, trok hij vliegensvlug de deur open en graaide hij naar het barsetka van de chauffeur, dat op de passagierszetel lag. Hij zette het op een lopen. Ik keek ernaar met opengevallen mond, net zoals al de rest van de mensen die in de file stonden. Iedereen leek wel geparalyseerd. De dief zette zich in een Golf zonder nummerplaten die vanuit het niets was opgedoken en met rokende banden reden de daders weg. Toen de chauffeur zijn wagen uitstapte, waren ze al achter de hoek verdwenen.
Sindsdien doe ik al mijn deuren steeds dicht wanneer ik met de Lada op stap ben.