Binnenkort zijn het gemeenteverkiezingen in Moskou en er wordt volop campagne gevoerd. Eén van de partijen die deelnemen aan de verkiezingen is Rodina, Moederland. De partij is tegen de oligarchen, tegen de migranten, tegen de liberalen, tegen de joden, tegen het Westen maar voor de Russen. Voor de arme Russen. Voor een herverdeling van de rijkdom, zodat iedereen zijn deeltje krijgt van de petroleumdollars waarmee de machthebbers hun zakken vullen.
Hieronder een tekening uit de krant die mannen en vrouwen verdeelden in de voetgangerstunnel. Ze dragen rode schortjes met in witte letters ‘Rodina’ opgedrukt. Ik had er een exemplaar van in mijn zak gestoken. Aan de uitgang van de voetgangerstunnel lag het vol vertrapte en doorweekte kranten, door voorbijgangers weggesmeten in de natte sneeuw.
De eerste paragraaf van het hoofdartikel, “Eén Rusland, partij van het verraad”, geschreven door schrijver Alexander Prochanov, vroeger hoofdredacteur van de ondertussen verboden krant ‘Dag (Den’)', vandaag hoofdredacteur van de krant ‘Morgen (Zavtra)’, in 1991 en 1993 strijder op de barricades tegen het kapitalistische regime, nationalist en antisemiet van het eerste uur en verzamelaar van vlinders (zoals Nabokov, om toch een beetje op een schrijver te trekken):
Ooit leefden op aarde dinosaurussen, bastaarden van de evolutie. Gigantische, opgeblazen wezens op hele dikke benen. Ze steunden op hun dikke staart, bewogen slaperig hun minuscule beenderige hoofdje. Hersenloos en dom, verspeelden ze al hun tijd met eten. Ze kregen enorme lichamen, kauwend op varens in moerassen. Plakkerig en nat bewogen ze zich voort in een trage horde door de dichte wouden, waar ze enorme hopen onverteerde biomassa achterlieten. Hun hersenen waren primitief, bevonden zich niet in het hoofd, maar in het achterste deel van hun lichaam, onder de staart. (…) Ze stierven bij de eerste kou, omdat ze zich niet konden aanpassen aan de nieuwe levensvoorwaarden. Tot op de dag van vandaag verwonderen ze ons met hun enorme ribben en ruggenwervels, teruggevonden in het ijs, met hun kleine schedels, ter grootte van een asbak.
We spreken over de partij ‘Eén Rusland’, die streeft naar het innemen van heel het Russische politieke landschap. Overal komt de huid te voorschijn van een moeilijk ademende hagedis. Eigenlijk is een hagedis een microbe, uitgegroeid tot gigantische grootte.
De metafoor met de asbak verraadt dat Prochanov een kettingroker is.