Hier ligt de rest.
18 juli 2005, Jalta
Daarnet gezwommen in het donker. Een streep maanlicht fonkelde op het stille water, dat vettig glimde. Het water was lauw. Onder de maan lag een jacht verankerd. Aan de oever schenen de lichtjes van balkons en de neonlichten van de cafés aan de kaai.
Over het water hing de walm van gebakken sjasliks op houtskool. Dankzij het maanlicht kon ik zien onder water.
Iedereen is op zoek naar sex in deze stad. In de nachtapotheek staan voornamelijk condooms, glijmiddel en Viagra uitgestald. Viagra in pakjes van 1 of 4 tabletten. Ik vroeg me af hoeveel mannen er op dat moment met een viagra-erectie op de kaai rondliepen, op zoek naar een stoot voor de nacht. Alle vrouwen zijn opgedirkt en proberen alles te laten zien wat de wet toelaat.
20 juli 2005, Jalta
Door de vensters van het appartement klinkt het gitaargepingel en de voorgeprogrammeerde synthesizer van de zanger in het restaurant aan de straatkant. De zanger heeft een zachte, niet opdringerige stem. Dat is een geluk. Zijn repertoire is echter al twee weken hetzelfde. Wanneer hij ‘Vladimirski Tsentral’ begint te zingen, het bekendste Russische boevenlied, weet ik dat het elf uur is en dat hij er gauw de brui aan zal geven.
Boeven zijn echte mannen. Ik heb de laatste dagen en weken twee boeken gelezen van echte mannen: ‘Ik, Jan Cremer 2′ en ‘The Godfather’. Allebei in het Engels, boeken uit de collectie van onze huisbazin, die werkt in hotel Jalta en een boekenplank vol heeft staan met paperbacks uit de jaren zestig, achtergelaten in het hotel door toenmalige buitenlandse klanten.
Het lezen van deze twee boeken heeft me ervan overtuigd dat ik geen echte man ben. Ik laat me teveel op mijn kop kakken. Jan Cremer of Don Corleone laten zich niet op hun kop kakken. De eerste geeft de aggressor weerwoord of een pak slaag en de laatste schiet hem neer.
Ik kan niet eens onderhandelen met de huisbazin, die de prijs opdrijft omwille van het “hoogseizoen”, en stop haar met veel begrip het gevraagde bedrag in de hand.
De eerste tien dagen van mijn vakantie had ik elke dag nachtmerries over mijn baas en nu, tien dagen voor het einde van mijn vakantie, loop ik de hele dag somber gestemd omdat ik binnenkort aan het werk moet.