De rest vindt u hier.
8 juli 2005, Orlovka
We zijn overrompeld door twee Oekraïense gezinnen uit Donetsk, de koolmijnstad. Ze zijn gearriveerd in wagens met laagprofielbanden en getinte ruiten.
Twee venten, één met een ringbaardje en een ander met hangborsten, hun vrouwen, één tang met lange nagels en één sleur die in de keuken staat en zeurt en hun kinderen, twee verwende jongetjes en twee tienermeisjes die giechelend in de schommelzetel spelen met hun GSM.
De mannen zitten tot ’s avonds laat en luidop te zeiken op het overdekte terras in het midden van de koer. Over hoe sjasjliks moeten worden gebakken bijvoorbeeld. Vandaag heb ik ze meer gedetailleerd kunnen afluisteren toen ik met mijn zoon aan het schaken was. De vent met het ringbaardje had het over vroegere reisjes naar kuuroorden, en meer bepaald naar een badplaats waar geneeskrachtig bronwater met een slang in je aars werd gespoten. Een zuiverend klisma. Ringbaard vertelde dat hij daar was met een vriend en dat ze na deze procedure allebei door de gangen van het sanatorium liepen, wankelend als beren. Hij vroeg zich af hoe mensen plezier konden hebben in anale sex, zei hij. De pijn was ondraaglijk. Toen hij en zijn vriend werden aangesproken door één van de verkoopsters, die hen voorstelde om elkaar een geschenkje te kopen, was het hek helemaal van de dam. Daar ging hij nooit meer naar toe.