Hier ligt de rest.
2 juli 2005, Krim, Orlovka
Op het strand ligt opgedroogd zeewier. Het trekt op papier dat door de versnipperaar is gehaald, witte kronkelende slierten. Alsof een paar malafide Oekraïense zakenmannen uit angst voor de belastingsinspectie hun boekhouding hebben versnipperd en over het strand laten uitwaaien.
Sinds ik ben gearriveerd, droom ik elke nacht van mijn baas.
In het restaurant, een nieuwbouw onder constructie gelegen aan het strand, nodigden twee besnorde boeren ons uit naar de stripteaseshow die om middernacht plaats zou vinden in de discotheek. Van boeren verwacht je eerder dat ze je uitnodigen om een schaap te neuken, en niet naar zoiets stedelijks als een stripteaseshow. Na het eten namen we een kijkje in de discotheek. In het midden van de zaal stond een podium met een gechromeerde paal, de ’stang’ voor de kenners. Achter het podium hingen twee neonlichten: het eerste een pijl wijzend naar de draaitafels met opschrift ‘DJ’ en een andere wijzend naar een deur achter het podium met opschrift ‘Chikcs‘.
Blijkbaar zijn stripteaseshows een teken van beschaving op het Oekraïense platteland, en geen teken van decadentie en stedelijk verval, zoals wij hier in Moskou denken.