Sergej is onvermurwbaar. Een vervolg op “Tegen”.
“Marina, wiens schoenen zijn dat hier in de gang?” zegt Sergej. Sergej is thuisgekomen. Hij hangt zijn vest aan de kapstok en trekt zijn schoenen uit met zijn tenen.
“De mijne!” roept Volodja vanuit de keuken. Hij neemt twee biertjes uit de koelkast.
“Kom jij vaak langs wanneer mijn vrouw alleen thuis is?” vraagt Sergej terwijl hij de keuken binnenstapt. Hij zet zich aan tafel.
Marina geeft hem een klap op zijn achterhoofd en zet een dampend bord neer voor zijn neus. Ze richt zich tot Volodja: “Eet jij ook een hapje mee?”
“Ja graag, Marinaatje,” antwoordt Volodja en geeft haar een knipoog. “Je vrouw stond de hele tijd achter de keukenpotten.” Volodja schuift een biertje in de richting van Sergej. “Ik heb haar de slaapkamer niet in kunnen lokken.”
“Dat is maar goed ook,” zegt Sergej met zijn mond vol.
Marina schotelt Volodja ook een bord voor.
“Dank u, Marina. Ik ben hier trouwens voor iets anders, maar Marina en ik zijn tot de conclusie gekomen dat het u niet zal interesseren.”
“O ja? Sinds wanneer worden hier zonder mijn medeweten beslissingen genomen?”
“Ik ben op zoek naar een partner,” zegt Volodja.
“Een partner?”
Volodja probeert ernstig te kijken.
“Ik heb iemand nodig die ik kan vertrouwen. Ik kan de bestellingen niet meer volgen.”
“Waarom kijk je zo naar mij?” zegt Sergej.
“Omdat ik je een voorstel aan het doen ben.”
“Ach zo.”
“Luister, het is een gemakkelijk werkje. Ik speel in op de onzekerheden van de mensen. Bij iedereen is er wel iets dat knaagt en dat aanzet tot twijfel. De ene heeft problemen op zijn werk, de andere kan maar geen partner vinden, nog een ander heeft slaapproblemen. En ik heb de oplossing: Feng Shui.”
“Feng Shui, maar over die onzin verkopen ze toch in elke winkel boekjes?”
“Ja natuurlijk, maar weet jij hoeveel mensen er in deze stad nooit boeken lezen? Wat ben je trouwens met een boekje? Het is beter om je lot in handen te geven van een Feng Shui meester. Van iemand die weet hoe je de nodige sectoren moet bepalen. Waar je een kikker moet plaatsen en waar munten leggen. Hoe lang die eettafel moet zijn om rampen en tegenspoed te vermijden. Hoe hoog je die klokjes moet hangen en in welke winkel je ze best koopt… Er zijn zoveel details die van belang zijn! Het is als iemand die ziek is en naar een dokter gaat. Het werkt kalmerend.”
“Ik vind het misdadig dat jij jezelf uitgeeft voor zo iemand. Jij bent een automechanicien, gespecialiseerd in Volga’s. Je zou beter een garage beginnen dan de mensen bij de neus te nemen,” zegt Sergej.
“Weet jij hoeveel geld je kan verdienen? Op één dag verdien ik waar jij een week voor moet rondrijden door de stad, op zoek naar oude dametjes die staan te bevriezen aan bushaltes.”
“Ik lever tenminste een concrete dienst voor een concrete prijs. Ik verkoop geen lucht in pakjes zoals jij.”
“Je doet dus niet mee?”
“Het spijt me, Volodja. Ik vind het niet kosjer.”