Volodja is op bezoek bij Sergej om hem uit te nodigen als partner in zijn nieuwe éénmansbedrijfje, gespecialiseerd in Feng Shui. Maar Sergej is nog niet thuis en Volodja wordt ontvangen door Marina, de vrouw van Sergej. Een vervolg op “Behang”.
Marina heeft de kip uitgezet. Ze heeft de rijst gewassen en die staat nu in een vergiet uit te lekken in de pompbak. Ze heeft het pakje sigaretten en de asbak van de koelkast genomen en steekt voor het raam een sigaret op, met haar rug naar Volodja gekeerd. Volodja slurpt van zijn bier en maakt tekeningen op het plastic tafelkleed met de punt van zijn vork.
“Sergej zal natuurlijk neen zeggen,” denkt Volodja luidop. “Hij is altijd overal tegen.”
Marina maakt een instemmend stemgeluid en laat rook ontsnappen langs haar neusgaten.
“Hij is er niet mee akkoord dat ik me probeer aan te passen aan de werkelijkheid. Hij vindt dat ik begin te trekken op een ‘Amerikaan’.”
Marina gniffelt. “Is dat omwille van dat krediet?”
“Ja. Sergej verwijt me dat ik een Chevrolet heb gekocht. Zelf rijdt hij liever rond in een rammelende Lada dan dat hij zijn land verraadt en een geïmporteerde wagen koopt.”
“Nou, verraad zou ik dat niet noemen,” protesteert Marina terwijl ze haar peuk uitduwt in de asbak (het omgekeerde deksel van een lege bokaal augurken), “hij vindt gewoon dat je niet achter die reclame moet aanlopen die ons de laatste jaren overspoelt. Daar wordt je leven niet beter van, en ik kan hem alleen maar gelijk geven. Jij moet steeds de nieuwste GSM hebben, de grootste teevee en een opvallende wagen, anders loop je ongelukkig rond.”
“Ja, dat is zo,” antwoordt Volodja, “ik verberg dat niet. Ik leef in een stad waar dergelijke attributen bijdragen aan mijn status. Hierdoor verhoog ik mijn maatschappelijke positie, krijg ik rijkere klanten en kan ik meer verdienen. Dat lijkt me allemaal heel logisch en natuurlijk. Ik ben toch geen masochist?”
Volodja sprak het woord masochist uit met een zichtbare afkeer, net alsof hij in een citroen had gebeten.
“Jij vindt Sergej een masochist?” vraagt Marina.
“Wel ja. Hij leeft in een stad met duizenden mogelijkheden, waar het geld voor het rapen ligt. Je hoeft je er alleen maar voor te bukken. Maar daar vindt Sergej zichzelf te goed voor. Hij is niet bereid om al was het maar voor een seconde afstand te doen van zijn eerbare principes. Hij wil zijn handen niet vuilmaken, dat is het probleem. In plaats daarvan neemt hij genoegen met kruimels die op de tafel blijven liggen.”
Volodja zet zich recht en begint te ijsberen door de keuken.
“Ik wil veel geld verdienen, begrijp je? Waarom leef ik anders in deze stad? Dan kan ik even goed in een dorp gaan wonen!”
“Dat zijn wij ook van plan, dat laatste,” zegt Marina. “Sergej komt elke dag naar huis en steekt vijfhonderd roebel in ons spaarvarken, om een huisje op de buiten mee te kopen.”
Volodja laat een diepe zucht en schudt ontmoedigd met zijn hoofd. Hij drinkt zijn pint leeg en maakt zich klaar om te vertrekken.
Eén Reactie
Eindelijk een vervolg! Dat ook weer om een vervolg vraagt. Hetgeen een goed teken is, dunkt me. Bovendien: Je hebt niet voor niets een categorie ‘Feng Shui’ in het leven geroepen, toch?