Het dooit. De witte sneeuw van gisteren is gesmolten in bruine plassen, waar peuken en losgeweekte etiketten van
vodkaflessen in drijven.
Mijn Lada is vuil. Van onder tot boven zit hij onder een laag spetters. De rubberen tapijtjes aan mijn voeteneinde en aan
passagierszijde zijn twee miniatuurvijvertjes.
Gisterenavond was ik de motor aan het opwarmen. Terwijl ik de band rechtsvoor oppompte (die loopt elke week leeg)
kuiste mijn vrouw het interieur. Ze viste een leeg chipszakje uit één van de vijvertjes. Ik zette de motorkap open. De tankjes
met zeepsop voor mijn ruiten en dat met antivries moesten worden bijgevuld. In mijn koffer zitten steeds twee vijfliterflessen
met zeepsop en antivries, want het eerste is snel opgebruikt en het tweede lekt uit de radiator. De hals van de vijfliterflessen
is breder dan die van de reservoirs, en de eerste geuten blauw spul giet ik naast de bakjes, recht de motor, de leidingen en
het asfalt op.
“Zou je daar geen trechter voor gebruiken?” zei mijn vrouw.
Ik antwoordde niet want ik concentreerde me om de straal antivries in het gaatje van het bakje te mikken. Nu en dan
steigerde de straal een andere richting uit.
“Mochten ze jou een Mercedes geven, dan zou die na een maand al in een wrak veranderen,” zei mijn vrouw.
3 Reacties
tof dat je weer in gang bent geschoten! misschien nog ergens een link naar uw archief?
Onlangs had mijn VW Polo Fox een lekkende radiator. Mijn schoonvader heeft mij op het bestaan van een doeltreffend lapmiddel gewezen : Silverseal radiator sealer van Westco Products. Voor 2.20 euro kreeg ik een kartonnen kokertje gevuld met een zilverkleurig gruis dat in het bakje met koelvloeistof diende te worden leeggeschud. De volgende dag was mijn auto genezen. Maar of dat spul in Rusland te koop is, kan ik u niet vertellen.
Ik betrouw dat niet, dat Amerikaanse spul.