Elke week gaat er iets kapot aan mijn wagen. Daar moet ik mee leren leven, overtuig ik mezelf. Dit keer is het
de carburator. Of de benzinetoevoer. Of nog iets anders.
Mijn Lada valt stil tijdens het rijden. Ik rijd, ik trek op, schakel over naar een andere versnelling en de motor valt
stil. Hoogst onaangenaam. Ik moet hem heropstarten om van versnelling te veranderen.
Ik heb geprobeerd gas te geven tijdens het schakelen, zodat hij in vrijloop niet stilvalt, maar dat eist teveel
concentratie. Ik geef trouwens steeds te laat gas. De motor ligt al stil wanneer ik op de pedaal druk. Wanneer je
moet remmen en gas geven tegelijk, voor een rood licht bijvoorbeeld, loopt het helemaal fout. Met mijn linkervoet
kan ik niet remmen. Ik duw te hard en de wagen gaat aan het slippen.
Dit heeft al één keer tot een ongeluk geleid. Dat was in de zomer, in het dorp Trostnoje op de M5, op 250
kilometer van Moskou. Een camionette uit Rostov-aan-de-Don, tot aan de nok gevuld met verse aardbeien, ramde
zich in mijn koffer toen ik met mijn linkervoet op de rem ging staan. Ik was een nieuwe zonnebril aan het passen in
de achteruitkijkspiegel en had de vertraging voor me niet opgemerkt. Het was warm en ik had mijn slippers
uitgedaan. Eén van de slippers blokkeerde mijn rechtervoet en ik moest remmen met mijn linker. Dat was een
slecht idee.
Ik kan ook de choke openzetten. Dat deed ik vroeger wel vaker, wanneer hij in neutraal te lage toeren maakte.
Ik trok toen de choke een beetje open, tot 1000 toeren per minuut, en het probleem was opgelost.
Maar nu wil hij dat niet meer, de choke. Wanneer ik hem een beetje openzet, dan springt het pijltje van de
toerenteller wild op en neer en na enkele sprongen valt de motor stil. Enkel op pervert hoge toeren kan ik de motor
draaiende houden. En dan nog schommelt het toerental.
Daarnet heb ik de motorkap opengezet met draaiende motor. Ik heb er een tijdje naar staan kijken, zoals
mecaniciens dat doen. Voorzichtig heb ik gepulkt aan een paar vreemde constructies in de buurt van de
carburator, maar zonder resultaat. Enkel de slang van de luchttoevoer was van de filter afgesprongen, dat heb ik
opgemerkt. Ik heb ze terug op haar plaats gewrikt.
Ik bleef nog een tijdje staren naar de motor. Hij was heet en maakte een hels lawaai. Ik sloeg de kapoot toe. Ik
moet mezelf geen blaasjes wijsmaken. Per slot van rekening ben ik een filoloog en geen mecanicien.
4 Reacties
Toen mijn VW Polo steeds schokte en/of stilviel bij lage toerentallen, heeft men mijn bougiekabels vervangen. Die waren waarschijnlijk nat geworden toen ik de onderkant van mijn auto had laten afstomen. Dat moest van de automobielinspectie. De onderkant van mijn auto plakte vol met olie. Ik had daar immers een paar emmers van verloren. Dagelijks moest ik het oliereservoir bijvullen. En het duurde enkele weken vooraleer ik te weten kwam dat het dingetje versleten was waar ik de naam van ben vergeten en dat als het ware voelt of er nog genoeg olie in de motor zit. En als dat niet zo is, als er niet genoeg druk meer op de olie zit, dan brandt er een lampje in de vorm van een oliekannetje op het dashboard. Handig natuurlijk, zo’n verkliksysteem. Zolang dat dingetje niet lekt.
Bougiekabels. Bedankt voor de tip. Vandaag weet ik misschien meer.
Oplossing
Bleek dat de regelaar van de vrijloop, een soort elektrisch dingetje in de buurt van de carburator, de geest had gegeven.
Die dingetjes toch. Het zijn deugnieten.